Nasz patron

n jp2 11

                         Święty  Jan Paweł II – Jan Paweł II „Wielki”

Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach, jako drugi syn Emilii i Karola Wojtyłów. Kiedy miał 9 lat, zmarła jego matka a trzy lata później w wieku 26 lat zmarł jego brat Edmund. W roku 1941 r. zmarł z kolei jego ojciec. Było to poważnym ciosem dla Karola, który jako 21 letni chłopak, pozostał zupełnie bez rodziny. Należy pamiętać, iż był to czas straszliwej zawieruchy wojennej. Młody Karol wykorzystał ten okres życia na intensywną naukę oraz poświęcił się pasji aktorstwa teatralnego grając na scenie konspiracyjnego Teatru Rapsodycznego.  Drugą pasją była w tym czasie twórczość poetycka, wtedy powstały jego najwspanialsze wiersze.  Karol Wojtyła zatrudnił się jako pracownik fizyczny w zakładach chemicznych Solvay w kamieniołomie w Zakrzówku i oczyszczalni sody w Borku Fałęckim, niedaleko Łagiewnik.

W 1942 r. wstąpił do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie oraz rozpoczął studia wyższe na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Formacja seminaryjna i studia teologiczne odbywały się w konspiracji. 1 listopada 1946 r. książę kard. Adam Stefan Sapieha wyświęcił Karola na księdza. W lipcu 1948 r.  ks. Karol został skierowany do pracy w parafii Niegowić, gdzie spełniał zadania wikarego i katechety. Następnego roku został przeniesiony do parafii św. Floriana w Krakowie. W 1948 roku otrzymał tytuł doktora teologii i rozpoczął pisanie pracy habilitacyjnej. Nieprzerwanie jednak, zaangażowany był w pracę duszpasterską z młodzieżą. W 1958 r. Karol Wojtyła został mianowany biskupem pomocniczym Krakowa. Przyjął wówczas hasło przewodnie posługi biskupiej Totus Tuus (łac. „Cały Twój”). W słowach tych zawierzył swą posługę biskupią Maryi, Matce Chrystusa i Kościoła. 30 grudnia 1963 r. Karol Wojtyła został mianowany metropolitą krakowskim – pierwszym pasterzem Archidiecezji Krakowskiej. Niespełna 4 lata później został nominowany kardynałem.

HABEMUS PAPAM! 16 października 1978 roku około godziny 17.15 metropolita krakowski, kardynał Karol Wojtyła został wybrany papieżem. Przyjął imię Jan Paweł II. Jego pontyfikat był drugim co do długości i jednym  z najwybitniejszych w dziejach Kościoła. 26 lat jego posługi papieskiej sprawiło, iż Jan Paweł II zapamiętany został przez historię jako:

- papież mistyk – człowiek bardzo głębokiej wiary; wielkiego i jednoznacznego zaufania Bogu; modlitewnej jedności z Bogiem

- papież teolog i filozof – uzdolniony i doskonale wykształcony duszpasterz, bardzo otwarty na problemy dogmatyczne, moralne i polityczno-społeczne świata, które zawsze rozstrzygał w kontekście kryteriów Ewangelii; jest autorem 14 Encyklik i ponad 50 oficjalnych Listów apostolskich, dzieł z których każde jest wybitnym tekstem nauczania Kościoła

- papież dialogu – za jeden z kluczowych celów służby Bogu i ludziom postawił sobie dialog religijny i działanie na rzecz jedności wszystkich chrześcijan; zachowywał bardzo ludzką twarz względem ludzi o bardzo innych poglądach i sprawiał że ludzie ci bardzo go szanowali i poważali jego głos; miał niezwykły talent w indywidualnym traktowaniu rozmówców, mimo iż nierzadko byli to ludzie skrajnie inni niż on

- papież pielgrzym – podczas podróży apostolskich przebył ponad 1,6 miliona kilometrów, co odpowiada czterokrotnej odległości między ziemią a księżycem; odbył 102 pielgrzymki zagraniczne, podczas których odwiedził 135 krajów czyli znakomitą większość krajów świata; chętnie spotykał się z młodymi ludźmi, kochał ich i poświęcał im dużo uwagi

- papież cierpienia – w 3 roku pontyfikatu przeprowadzony został zamach na jego życie, po którym cudem ocalał; odtąd cały jego pontyfikat naznaczony był cierpieniem prócz skutków odniesionych ran, w późniejszych latach starość przyniosła zespół bardzo poważnych chorób; cierpiał na oczach tłumów i  w ten sposób dawał światu wielką i niezwykłą katechezę na temat piękna i godności życia ludzkiego a niewypowiedzianie wielką była katecheza wygłosił w dniach swojego odejścia „do Domu Ojca”.

 Zmarł w opinii świętości dn. 2 kwietnia 2005 o godz. 21.37. Odszedł po zakończeniu Apelu Jasnogórskiego, w pierwszą sobotę miesiąca i wigilię Święta Miłosierdzia Bożego, które sam ustanowił. Pogrzeb Jana Pawła II odbył się w piątek, 8 kwietnia 2005 r. Uczestniczyło w nim na placu św. Piotra i w całym Rzymie ok. 300 tys. wiernych oraz 200 prezydentów i premierów, a także przedstawiciele wszystkich wyznań świata, w tym duchowni islamscy i żydowscy. 1 maja 2011 r. papież Benedykt XVI osobiście dokonał beatyfikacji Jana Pawła II. 27 kwietnia 2014 r. Jan Paweł II został wyniesiony do chwały świętych. Papież Jan Paweł II pisał, iż rodzina pozostaje pierwszą drogą Kościoła. Rodzina jest centrum i sercem cywilizacji miłości. Rodzina Bogiem silna staje się siłą człowieka i całego narodu. Papież pragnął, aby nasze rodziny były silne Bogiem. A my silni naszymi rodzinami.
                                                                                                                                                                                     Opracowała Magdalena Wójcik